Predstavljamo Juventus: Duboki naklon za torinsku “staru damu”

1015
Juventus
Juventus je klub slavne tradicije koji je osvojio sve što se osvojiti može i koji u svojim vitrinama ima 65 trofeja

Možete ga voljeti ili mrziti, ali Juventus morate poštovati. Torinska “stara dama” je za 119 godina postojanja osvojila 65 trofeja i zato zaslužuje duboki naklon. Novi, 66. trofej pokušaće da podigne u subotu, u finalu Lige šampiona protiv Reala.

Klub je “rođen” na famoznom korzu Re Umberto, u jednoj od najpoznatijih ulica u centru Torina. Nova igra “uvezena” iz Engleske zainteresovala je grupu edukovanih mladića kojima je “sinula” ideja da osnuju fudbalski klub. S obzirom na činjenicu da je najstariji od njih imao svega 17 godina, ime je bilo lako odabrati. Na latinskom jeziku Juventus znači mladost. I tako je, 1. novembra 1897. godine, rođena legenda.

Počeci u rozim dresovima

Prvi klupski predsjednik bio je Enriko Kanfari, ekipa je domaće mečeve igrala na “Pjaci d’ Armi”, nastupavši u rozim dresovima. U nacionalnom šampionatu Italije “dama” je prvi put zaigrala 1900. godine. Tri godine kasnije, Torinezi su promijenili boje i, po ugledu na Nots Kaunti, odabrali crno-bijelu kombinaciju koju i danas koriste. A već 1905. Juve je osvojio prvi šampionski pehar.

Riznica trofeja

Trofeji

Računajući i “ona” dva “skudeta”, Juventus je ukupno osvojio 65 trofeja. U nacionalnom prvenstvu se radovao 35 puta, osvojio je 12 italijanskih Kupova, te sedam Superkupova. “Stara dama” šampion Evrope je bila u dva navrata, ima i dva Interkontinentalna kupa, kao i dva UEFA Superkupa. Uz to, u prebogatim klupskim vitrinama nalaze se tri trofeja namijenjena pobjedniku Lige Evrope, jedan pehar Kupa pobjednika kupova i jedan Intertoto kup.

Od tada do danas klub je prošao i uspone i padove. Ali, svaki put se vraćao još jači. Nedugo nakon titule, tadašnji prvi čovjek “crno-bijelih” Alfredo Dik osnovao je novi klub, Torino, te sa sobom poveo sve strane fudbalere. Uslijedile su teške godine u kojima Juventus nije uspijevao da se nosi sa tadašnjim silama Pro Verćelijem i Kasaleom.

No, već poslije Prvog svjetskog rata klub se vratio na staze uspjeha. Do 1935. godine “bjankoneri” su šest puta bili prvaci, nakon čega su pretrpjeli novi težak udarac, pošto je predsjednik Edoardo Anjeli poginuo u avionskoj nesreći. Nakon Drugog svjetskog rata, tačnije 1947. u fotelju je sjeo Edoardov sin, Đovani, pod čijim rukovodstvom je “dama” opet zagospodarila “čizmom”.

Dominacija pod Bonipertijem

Sjajna ekipa predvođena Đampjerom Bonipertijem u pedesetim godinama prošlog vijeka stigla je do jubilarne, desete krune. Uspjesi su se nizali i u narednoj deceniji, da bi klub potpuni procvat doživio u sedamdesetim.

Već pomenuti Boniperti je preuzeo predsjedničku funkciju i započeo eru u kojoj je Juventus bio nezaustavljiv, ne samo u Italiji, nego i u Evropi. Uporedo sa dominacijom u “kalču”, ekipa je 1977. godine osvojila i Kup UEFA. Tokom osamdesetih u vitrine je stigao i pehar namijenjen Kupu pobjednika kupova, te onaj najvrijedniji, “ušati”, koji su podizali samo kontinetnalni šampioni.

Od Bufona do Iguaina

Igrački kadar Juventusa za sezonu 2016/17 čine, golmani: Đanluiđi Bufon, Norberto Neto, Emil Audero, defanzivci: Đorđo Kjelini, Medhi Benatija, Aleks Sandro, Andrea Barzalji, Leonardo Bonući, Dani Alveš, Daniele Rugani, Štefan Lihtštajner, Paolo de Ćelje, vezisti: Miralem Pjanić, Sami Kedira, Klaudio Markizio, Federiko Matielo, Mario Lemina, Kvadvo Asamoa, Stefano Sturaro, Tomas Rinkon, Rolando Mandragora, napadači: Huan Kvadrado, Gonzalo Iguain, Mario Mandžukić, Marko Pjaca, Paulo Dibala. U stručnom štabu su: Masimiliano Alegri, Marko Landuki, Klaudio Filipi, Aldo Dolćeti, Mauricio Trombeta, Roberto Sasi, Simone Foleti, Andrea Pertusio, Dukio Bravo, Darag Konoli, Antonio Gualtieri, Rikardo Skirea, Domeniko Vernamonte, Đuzepe Maiuri.

Od tog perioda “stara dama” je neizostavan član evropske elite. Tokom devedesetih godina je još jednom pokorila Evropu, nastavila dominaciju u Italiju, a onda je u narednoj dekadi uslijedio još jedan bolan udarac. Zbog sumnji u namještanje, Juventus je izbačen u Seriju B, a oduzete su mu titule iz 2005. i 2006. godine, iako ih klub u svojim “knjigama” i dalje zvanično računa.

Jači i od “kalčopolija”

Očekivano, afera “kalčopoli” nije usporila giganta. Najveće klupske legende su ostale u timu i ekspresno izborile povratak u italijansko društvo najboljih. Uslijedile su četiri godine konsolidacije na svim nivoima, a potom i “teror” kakav se ne pamti na “čizmi”. Juve je nanizao šest nacionalnih titula, potvrdivši da je ubjedljivo najbolji kolektiv u Italiji. Zvanično, klub je osvojio 33 naslova, nezvanično 35. Prvi pratioci, Inter i Milan, imaju po 18.

“Crno-bijeli” su prevazišli nacionalne okvire i sada briljantnu eru žele da krunišu i evropskim lovorom. Prije dvije godine Barselona je bila bolja u finalu Lige šampiona. Sada će na drugoj strani terena biti još jedan španski div, Real.

“Kraljevi” su najtrofejniji evropski tim i u završnici imaju ulogu blagog favorita. Uostalom, Madriđani i brane pehar. Ipak, oni neutralni navijači u subotu će zasigurno bodriti Juve. Razlog je više nego jasan – Đanluiđi Bufon.

Bufonu nedostaje samo jedan pehar

Živa golmanska legenda u karijeri je osvojila gotovo sve. Ali, ne i Ligu šampiona. U predvečerje sjajne karijere, podizanje “ušatog” pehara upotpunilo bi filmsku priču popularnog Điđija.

Put do finalne bitke

Juventus se “prošetao” kroz grupnu fazu elite. U konkurenciji Sevilje, Liona i zagrebačkog Dinama upisao je četiri pobjede i dva remija, te kao prvoplasirani prošao u nokaut fazu. U osmini finala “dama” se lako obračunala sa Portoom (2:0, 1:0). Zatim je oružje položila i moćna Barselona (3:0, 0:0). Završna prepreka na putu do finalne bitke bio je sjajni Monako. Ipak, ni rastrčani “kneževi” nisu mogli da zaustave torinsku “mašinu” (2:0, 2:1).

– Neću da lažem, trijumf bi mi mnogo značio. To bi bio najradosniji trenutak u mojoj karijeri, uz onaj iz 2006. godine, kada smo osvojili Mundijal. Bila bi to lijepa nagrada na kraju izazovnog puta popločanog hrabrošću, tvrdoglavošću i napornim radom. Oduvijek sam želio taj trofej. I oduvijek sam vjerovao da ga mogu podići – optimista je čuveni golman.

Njegov “šef” Masimilijano Alegri zna šta ekipa treba da uradi kako bi spriječila Kristijana Ronalda i društvo da postanu jedini tim koji je u Ligi šampiona odbranio titulu.

– Imamo pravo da budemo umjereni optimisti. Ipak, ne mislim da nama treba da “prišivaju” ulogu favorita. Ona pripada Realu, koji igra treće finale u četiri sezone. Biće ovaj lijep događaj, fudbalski spektakl i potpuno zasluženo smo dio njega. Sada više vjerujemo u sebe nego prije dvije godine. Treba da igramo kao što smo to činili cijele sezone. To je recept. Nervoza nam nije potrebna, jer tako samo gubimo energiju – poručio je Alegri.

Finale Lige šampiona igra se na kardifskom stadionu “Milenium”, u subotu, sa početkom od 20.45 časova.

Dejan Marić

Legende: Del Pjero, Boniperti, Bufon, Betega, Zof, Bađo, Platini, Zidan…

Za 119 godina postojanja kroz Juventus su prodefilovale istinske fudbalske legende. Svakako najveća je Alesandro del Pjero, čovjek koji drži rekord po broju nastupa (705) i golova (290) u crno-bijelom dresu. Njemu uz rame su golman Đanluiđi Bufon, te napadač Đampjero Boniperti, koji je jednako uspješan bio i kao predsjednik “stare dame”. Tu je i legendarni centarfor Roberto Betega, čuvena “jedinica” Dino Zof, zatim Roberto Bađo, Mišel Platini, Zinedin Zidan i mnogi drugi.

Besplatnu aplikaciju portala SrpskaCafe preuzmite ovdje.

NEMA KOMENTARA