Izložba pod nazivom „Ikona u kontekstu 21.vijeka“

1477

U okviru Trećeg godišnjeg skupa „Teologija u javnoj sferi“ sinoć je u Muzeju Hercegovine u Trebinju otvorena izložba pod nazivom „Ikona u kontekstu 21.vijeka“. Na izložbi je predstavljeno više od 50 ikona čiji su autori studenti, diplomci i profesori Visoke škole Srpske pravoslavne crkve za umjetnost i konservaciju iz Beograda.

Ikonopisci 21. vijeka podjednako su bogotražtelji kao i njihovi srednjovijekovni prethodnici. Svaka izložena ikona nosi jasnu poruku – da ikonopis i ikona u 21. vijeku u promijenjenom kontekstu i te kako imaju šta da kažu, te da mogu da budu vječito mjesto susreta boga i čovjeka. Savremeni ikonopisac osjeća potrebu da iz anonimnosti koja mu je bila pripisivana ponovo postane punopravni sudionik u onom susetu boga i čovjeka, koji se naziva ikonom.

– Današnji ikonopisac se bori sa svijetom koji je prezacićen vizuelnim sadržajima, današnji ikonopisac se bori sa ikonoklazmom, koji je promijenio vijek i koji se zapravo danas najčešće prodaje kao pretjerana ikonofilija. Današnji ikonopisac mora da se bori ne samo sa klasičnom negacijom ikone, klasičnom negacijom mogućnosti da predstavimo čovjeka, današnji ikonopisac mora da se bori sa ikonom kao privjeskom, ikonom kao nečim što je sekundarno u odnosu na nešto drugo, ikonom svedenom da posluži nečemu drugom, rekao je dekan Bogoslovskog fakulteta u Foči Darko Đogo.

Autori izloženih ikona koristili su različite sliakrske tehnike, kako one koje su nekada egzistirale u ikonopisu ranih hrišćana srednjeg vijeka, tako i one zastupljene u umjetnosti 20. vijeka.

– Znači zastupljena je tehnika ekustike, jajčane tempere, krilika na platnu, kombinovane tehnike, tu je grafit, tu je freska, digitalni print, kazala je docent na Visokoj školi Srpske pravoslavne crkve za umjetnost i konservaciju Biljana Jovanović.

Ono što srpski ikonografski prostor čini posebnim je to što inspiraciju crpi iz svih geografskih podneblja, kako pravoslavnih tako i onih koje nisu. Upravo u tom mnoštvu i ljepoti različitosti nastale su i izložene ikone, koje dokazuju da se inspiracija za ikonopisanje može crpjeti iz svih epoha i iz različitih geografskih prostora.

– Imamo ovdje elemenata katalonske umjetnosti sa područja današnje Španije, odnosno nekadašnje srednjovijekovne Španije. Imamo impulse iz ruske ikonografije, iz grčke ikonografije, iz ranog hrišćanskog perioda, Sinaja, Carigrada, rekla sam možda i Gruzije, pa čak i Jermenije koja pripada monofizijskoj crkvi, ali koja ima jako markantan i zanimljiv ikonografski jezik, dodala je docent na Visokoj školi Srpske pravoslavne crkve za umjetnost i konservaciju Biljana Jovanović.

Razvoj tehnologije, računara i interneta savremenom ikonopiscu olakšao je da crkveno iskustvo sagleda iz različitih aspekata, ali kao i većina umjetnika i savremeni ikonopisac suočava se sa finansijskim poteškoćama koje ga ograničavaju u radu.

– Ako želi da bude savremen ikonopisac iskren u svome radu i autentičan, možda ima poteškoća u smislu finansijskom, zato što se obično javnosti i crkvenom svijetu plasira umjetnost koja je malo više kompistička i koja u nekom smislu i po vremenskim rokovima zadovoljava više ovo tržište. U tom smislu mu je teže, ali mislim da mu je dosta lakše zato što ikonopisci, na primjer iz, evo koje god prošle epohe uzmemo iz srednjeg vijeka, nisu imali tu mogućnost, kao mi danas koji slikamo ikone, da vidimo toliko različitih stilova, rekla je akademski slikar i ikonopisac Jelena Jeftić.

Izložba „Ikona u kontekstu 21. vijeka“ biće otvorena do 21. februara.

Autor: Neda Petković

Besplatnu aplikaciju portala SrpskaCafe preuzmite ovdje.

NEMA KOMENTARA